قالب وبلاگ


دادگران بوکان
وب نوشته های رسول گلباخی 
Links
شماره 104 صدای آشنا منتشر شد


برچسب‌ها: رسانه
[ چهارشنبه ۲۷ اسفند۱۳۹۳ ] [ 21:58 ] [ رسول گلباخي ]

حرف مرد یکی نیست!

می گویند از شخصی سئوال شد سنت چند است؟ وی در پاسخ گفت 35 سال سن دارم.

بعد از چند سال دوباره از وی پرسیدند چند سال سن داری؟ پاسخ داد 35!

با تعجب سئوال کردند تو که چند سال پیش هم گفتی سی و پنج سال از عمرت گذشته؟

پاسخ داد حرف مرد یکی است!

سال گذشته بنده خدایی به دلیل اینکه یکی از پروژه های شهرش بودجه نگرفته بود، کدخدا را به استعفا تهدید کرده بود.

البته کدخدا اسماً بودجه داد اما  در ابتدای سال مجال ادامه پروژه را نداد و به کل قیدش را زد.
امسال هم آنگونه که ما شنیده ایم آن پروژه کلاً در حساب و کتاب کدخدا نیامده.

نه اینکه منتظر استعفا باشیم. نه!

در این سالها تجربه کسب کرده ایم و می دانیم، حرف مرد یکی نیست!


برچسب‌ها: رسانه
[ یکشنبه ۲۴ اسفند۱۳۹۳ ] [ 0:5 ] [ رسول گلباخي ]

شماره 103 هفته نامه صدای آشنا منتشر شد

 

 

 باز نشر در

مجله شهری بوکان امروز

پایگاه خبری تحلیلی سوما نیوز


برچسب‌ها: رسانه
[ یکشنبه ۱۷ اسفند۱۳۹۳ ] [ 0:24 ] [ رسول گلباخي ]

 سگ بازان هنرمند سینمای ایران!

 

وقتی ارزش ها بی ارزش شوند ، بی ارزشها ارزش می شوند.

 

 

از دید روانشناسان اجتماعی نگهداری از حیواناتي مانند سگ و گربه در منزل، نشانه‌ای از نابودی فرهنگ و گوشه‌ای از عقده‌های روحی و رفتاری و نیز کمبودهای عاطفی در زندگی شخصی افراد است به طوری که آنان با بهانه مختلف همچون "تنهایی‌های امروزی و ناهنجاری‌های جامعه خویش"، سعی در سرپوش گذاشتن همنشینی خود به عنوان یک انسان با حیوانات دارند.

محققان اجتماعی بر این باورند، که هم غذا  شدن با این گونه حیوانات و آنها را با خود به مراکز عمومی آوردن ضمن آنکه نشانگر کمبود محبت شدید افراد است، از عدم برقراری ارتباط فرد با خانواده و جامعه نیز حکایت می‌کند و گاهاً افراد تحت الشعاع، خود تحت تأثیر تفکرات چنین افرادی قرار می‌گیرند.

چنین افرادی عقده حقارتی درون خود احساس می کنند و از آن رنج می برند لذا برای تخلیه این عقده اگر لازم باشد فیلم های ویژه بالای 20 سال هالیوودی هم بازی می کنند ، وقتی ارزشهای یک جامعه به سخره گرفته می شود دیگر هیچ الزامی برای رعایت سایر شئونات اجتماعی در خود نمی بینند .

افرادی درونگرا که با گریم و ظاهر سازی روبروی دوربین شخصیتی محجبه و کامل دارند در بیرون از محیط فیلمبرداری با آرایش تند و زنده ، قلیان وسیگاری برلب یا هم آغوشی با سگی پشمالو به تخریب باورها چند هزار ساله ملتی بزرگ اقدام می کنند ؛ به سادگی این تضاد و دوگانگی بین آنچه هستند یا می خواهند باشند را به جامعه منعکس می کنند.


ازنظر روانشناسان این یک واقعیت است که با شیوع زندگی فانتزی و با کم عمق شدن روابط انسانی، تمایل به داشتن حیوانات خانگی بالطبع افزایش پیدا می‌کند و انسان‌های دوران پست مدرن به صورت عمومی حیوانات خانگی را به دلیل علاقه به بازیگوش بودن و یا صدای زیبای آن‌ها نگهداری می‌کنند.

جوامع به سوی آنچه جامعه شناسان جمع تنها نام نهاده اند پیش می روند ، درست مانند سرنشینان یک هواپیما با وصف هم مسیر بودن جمعیتی تشکیل می دهند که از آلام هم بی خبر و در میان این جمعیت احساس تنهایی می کنند.
 
جالب اينكه در اين ميان، شبکه‌های ماهواره‌ای برای کسانی که لذت داشتن حیواناتی مانند سگ و گربه و... در خانه را درک نمی کنند ابراز تأسف می کند و در این زمینه رپرتاژ خبری وسیعی می دهد که: "کسانی که حیوان خانگی در خانه ندارند نمی توانند احساس علاقه به حیوان را درک کنند و دست خودشان هم نیست، چون تجربه اش را نکردند. ولی وقتی یک حیوان خانگی در خانه داشته باشید آنقدر به آن عادت می کنید و انس می گیرید که یکی از اعضای خانواده تان می شود!

جامعه ما بیش از هر چیز یک جامعه مذهبی می باشد وقتی تعدادی سگ باز وارد سینما شوند چرا باید مردم فکر و روح اعضای خانواده شان را در اختیار اینان بگذارند؟ اصلا" چرا باید سینمایی بروند که گلشیفته فراهانی و زهره امیرابراهیمی از محصولات آن بود و چون اینان بسیار دارد؟

این گونه رفتارها حتی در بين اقشار خاص جامعه نيز نفوذ كرده است. بازيگران از اين جمله هستند؛ متاسفانه كساني كه خود را الگو و قشر روشنفكر و فرهيخته می پندارند، با یک حیوان حرام گوشت یا بدتر از آن با یک سگ‌، انس می‌گیرند تا جایی که در مواردي مشاهده شده به طور علنی اعلام می‌کند که او را از بقیه اعضای خانواده شان بیشتر دوست دارند و بعضا وقتی که باید به همسر و یا خانواده خود ابرازعلاقه کنند، در کنار حیوان وقت می‌گذراند كه تصاوير زير بخشی از اين فاجعه است:




علي صادقي

هانيه توسلي

روناك يونسي


هديه تهراني


سارا خوئيني‌ها


نيوشا ضيغمي


ليلا اوتادي


هانيه توسلي

الناز حبيبي


آناهيتا نعمتي


نيوشا ضيغمي


موضوعات مرتبط: میدانم که میدانید، خبر
برچسب‌ها: رسانه
[ دوشنبه ۱۱ اسفند۱۳۹۳ ] [ 0:16 ] [ رسول گلباخي ]

 

حضور صدای آشنا در هفتمین نمایشگاه مطبوعات استان آذربایجان غربی

 

هفتمین نمایشگاه و جشنواره مطبوعات استان آذربایجان غربی از تاریخ 25 الی 28 بهمن ماه 93 در محل مجتمع فرهنگی شمس ارشاد ارومیه برگزار شد. صدای آشنا به عنوان یکی از معدود نشریات کردی استان در این نمایشگاه حضور یافت و غرفه این نشریه مورد استقبال اقشار مختلف از جمله مسئولان و علاقه مندان به فرهنگ، فعالان و دوستداران عرصه رسانه قرار گرفت.

استاندار اذربایجان غربی، فرماندهی و مسئول روابط عمومی و معاونت فرهنگی سپاه شهدا، معاونین سیاسی، نیروی انسانی، عمرانی استاندار و مدیران کل صنعت و معدن، صدا و سیما، راه و شهرسازی، مخابرات ، آب و فاضلاب استان همچنین، شهرداران ارومیه و سلماس و نمایندگان ادوار مجلس از جمله نمایندگان ارومیه، مهاباد و ماکو و همچنین اعضای شورای شهر ارومیه و مسئول کانون مساجد استان و اسقف اعظم آشنوریان ارومیه، رئیس سازمان دانش اموزی استان، فرماندار شهرستان ارومیه،  از مهمترین بازدید کنندگان غرفه هفته نامه صدای آشنا بودند.

از میان مسئولان موکریان آوات دکاندار مسئول کمیسیون فرهنگی شورای اسلامی شهر بوکان و عضو این شورا تنها شخصیتی بود که با حضور در این نمایشگاه از غرفه صدای آشنا بازدید کرد.

هفته نامه صدای آشنا با گستره توزیع استانهای آذربایجان غربی و شرقی، کردستان ، ایلام و کرمانشاه به دوزبان کردی و فارسی و با موضوعات سیاسی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و ورزشی حدود 9 سال است که انتشار می یابد.

بازدید استاندار آذربایجان غربی از غرفه صدای آشنا در هفتمین نمایشگاه مطبوعات استان

بازدید فرمانده سپاه شهدای استان

بازدید معاون سیاسی استانداری

 

بازدید رئیس سازمان صدا و سیمای استان

بازدید نمایندگان ادوار مهاباد و ارومیه

بازدید عضو شورای اسلامی شهر ارومیه و رئیس سازمان دانش آموزی استان

بازدید مسئول روابط عمومی سپاه شهدا استان

بازدید مدیر کل راه و شهرسازی استان

 بازدید عضو شورای اسلامی شهر بوکان

 بازدید مدیر کل حراست استانداری استان

 

 

 


برچسب‌ها: رسانه
[ شنبه ۲ اسفند۱۳۹۳ ] [ 14:58 ] [ رسول گلباخي ]

سردبیر هفته نامه صدای آشنا در گفت و گو با کانی پرس:  

هفتمین نمایشگاه مطبوعات استان دارای کمی و

کاستی های بیشماری بود 

  هفتمین نمایشگاه و جشنواره مطبوعات استان آذربایجان غربی در حالی چندی پیش در ارومیه به کار خود پایان داد که طبق وعده های داده شده از 45 اثر برگزیده در میان آثار ارسال شده به این جشنواره تقدیر به عمل آمد.

 رسول گلباخی  سردبیر هفته نامه صدای آشنا و عضو انجمن صنفی روزنامه نگاران و خبرنگاران ایران، اتحادیه سراسری مطبوعات محلی، انجمن بین المللی روزنامه نگاران مسلمان که سردبیری دو هفته نامه جامعه کردستان در سال های 91 و 92، دبیر تحریریه نشریه تخت سلیمان و خبرنگاری روزنامه جام جم در جنوب استان آذربایجان غربی را در کارنامه خود دارد، یکی از فعالان شرکت کننده در هفتمین نمایشگاه و جشنواره مطبوعات استان آذربایجان غربی بود که از نقاط قوت و ضعف های این نمایشگاه می­ گوید: این روزنامه نگار بوکانی در گفت و گو با کانی پرس پاسخگویی سؤالات ما بوده است که شرح این مصاحبه در ادامه می­آید.

 *آنچه مسلم است اصلی­ ترین سرمایه هر رسانه کسب رضایت و اعتماد مخاطب است، در این دوره شما این اعتماد را میان مردم و رسانه­ های استان چگونه ارزیابی می­کنید؟

 متأسفانه با وجود اینکه این جشنواره در مرکز استان و با حضور پررنگ نشریات و خبرگزارهای ارومیه برگزار شد، با استقبال چندانی از سوی مردم روبرو نشد.

 عمده بازدیدکنندگان این نمایشگاه مسئولان بودند که به نظر می رسید برخی از آنها با هدف گرفتن عکس یادگاری در این نمایشگاه حضور یافته بودند، در غالب این بازدید­ها مکالمه ای چند کلمه­ بین غرفه­ داران و بازدید کنندگان صورت می­ گرفت و این عدم استقبال مردم از نشریات و مطبوعات می­ تواند مولود مردمی نبودن مطبوعات استان باشد.

 چگونه می­ شود در شرایطی که غالب غرفه­ های شرکت کنندگان به جز تعداد انگشت شماری، از نشریات شهرستان ارومیه­ ای باشند امّا میزان بازدید مردم از این نمایشگاه به شدت کمرنگ باشد! البته ناگفته نماند غالب غرفه­ ها در این نمایشگاه به نشریات سراسری اختصاص داده شده بودند که وظیفه­ ای جز توزیع و فروش این نشریات و جذب آگهی برای آنها را ندارند.

 * در صورت امکان مهم­ترین نقاط قوت و ضعف این نمایشگاه را بیان نماید.

 این نمایشگاه با توجه به اینکه شش دوره از برگزاری آن می­ گذرد دارای کاستی­ های غیرقابل اغماضی بود که به آن­ها اشاره خواهم کرد اما نقاط قوتی هم داشت، اینکه فضای برگزاری نمایشگاه نسبت به سال ­های گذشته بسیار مطلوب­تر شده بود اما عمده مشکلات و نقایص این دوره مربوط به دست چین کردن غرفه­ های نشریات کُردی جنوب استان بود که متأسفانه در آخر سالن قرار گرفته بودند.

 حضور سایت­ های بی­ مجوز و مشروعیت بخشیدن به آن­ها توسط متولیان نمایشگاه یکی از آن موضوعاتی است که ذهن بسیاری از فعالان این عرصه را به خود درگیر کرده است.

 در نهایت ناباوری در استانی که به عنوان یکی از استان­ های دارای بیشترین تنوع قومی و مذهبی شناخته می­ شود هیچ توجهی به موضوع وحدت نشده بود، علاوه بر این مباحث و با توجه به مرزی بودن استان و همسایگی با سه کشور دغدغه­ ای در خصوص امنیت و توسعه پایدار وجود نداشت و جای خالی بخش ­های ویژه  در این جشنواره با موضوعات مذکور بسیار تأسف آور بود.

 موضوع مهم دیگری که باید به آن اشاره شود عدم حضور رئیس اداره کل در غرفه­ های مطبوعات شهرستانی بود.

 با توجه به اینکه رسانه­ های ارومیه هر روز می­ توانند با مدیر کل ارشاد استان دیدار داشته باشند امّا صد در صد این امکان برای فعالان شهرستانی وجود ندارد ولی کاش مدیریت محترم اداره کل ارشاد استان اندکی از وقت خود را به حضور در غرفه­ های نشریات شهرستانی علی الخصوص جنوب استانی اختصاص می­ دادند و پای درد دل­های آن­ها می­ نشستند.

 یکی دیگر از مشکلات که بنده برای دومین دوره به آن معترض بودم عدم استفاده از زبان فارسی در این جشنواره بود حتی برخی از افرادی که نشست خبری برگزار می­ کردند هم تمایلی به تکلم به فارسی نداشتند، اجرای معدود برنامه های جنبی این نمایشگاه از جمله نمایش خیابانی هم به زبان فارسی نبود.

 مسئله دیگری که می­ توان به آن اشاره کرد عدم انعکاس واقعیت­ های استان در نشریات استانی و به تبع آن در این نمایشگاه است، تمرکز گرایی بی حد و حصر مطبوعات استان یکی از مهم­ترین آسیب­ های است که باید به آن توجه شود.

 متأسفانه یکی از اولین نتایج منفی این تمرکزگرایی درو قریب به اتفاق جوایز جشنواره هفتم توسط نشریات ارومیه ای بود؛ به نظر می رسد متولیان برگزاری جشنواره  شرایطی را فراهم آورده بودند که رضایت نشریات ارومیه­ ای جلب شود و با رصد سایت ­ها و مطبوعات ارومیه این مهم محرز می­شود که هیچ یک از رسانه ­های مرکز نشین به کاستی­ های این نمایشگاه اشاره نکرده ­اند.

 *برگزاری چنین نمایشگاهی چه تأثیری بر کیفیت کار رسانه­ های استان خواهد داشت.

 مطمئناً بی­ تأثیر نخواهد بود و حضور اصحاب رسانه و فعالان عرصه مطبوعات در نمایشگاه­ هایی از این دست تأثیر بسزایی بر کیفیت کار آن­ها خواهد گذاشت زیرا آن­ها نتیجه و حاصل تلاش خود را به نمایش می­ گذارند و در وحله اوّل این اصحاب رسانه هستند که در مورد آثار و فعالیت­ های همکاران و هم صنفان خود اظهار نظر می­ کنند.

اما متأسفانه همانگونه که پیش تر هم به آن اشاره شد، حضور پررنگ نمایندگی­ های فروش و توزیع نشریات سراسری و ویژه نامه­ های استانی آنها بود.

 ویژه نامه هایی که غالب محتوای تولیدی خود را به رپرتاژهای تجاری اختصاص می­ دهند، نه تنها کمکی به سطح کیفی مطبوعات استان نمی ­کنند بلکه به عنوان یک آسیب باید مورد توجه قرار گیرد، زیرا وجود ویژه نامه هایی که اعتبار چندین و چند ساله و لوگوی شناخته شده مطبوعات سراسری را یدک می کشند و به مراتب نسبت به نشریات استانی و محلّی شناخته شده تر هستند یقیناً بهتر می توانند نبض یکی از مهم ترین شریان­ های درآمدزایی مطبوعات محلی که همان آگهی های تبلیغاتی و دولتی هستند را در دست بگیرند و این مسئله امروز در استان ما به شدّت بروز پیدا کرده است.

منابع انتشار

پایگاه خبری تحلیلی کانی پرس

پایگاه خبری تحلیلی سوما نیوز

مجله خبری بوکان امروز

 


برچسب‌ها: رسانه
[ شنبه ۲ اسفند۱۳۹۳ ] [ 14:55 ] [ رسول گلباخي ]

جای خالی نشریات مناطق کردنشین در نمایشگاه مطبوعات آذربایجان غربی  

هفتمین نمایشگاه مطبوعات و خبرگزاری های آذربایجان غربی درحالی روز گذشته به کار خود پایان داد که مطبوعات مناطق کردنشین استان حضور بسیار کم رنگی در این نمایشگاه دارند.

هفتمین نمایشگاه مطبوعات و خبرگزاریهای آذربایجان غربی با حضور استاندار آذربایجان غربی، مسئولان دستگاه های اجرایی و اصحاب رسانه استان روز شنبه 25 بهمن در مجتمع فرهنگی هنری ارومیه افتتاح شد.

این نمایشگاه که در ۶۰ غرفه شامل خبرگزاری ها، وب سایت های خبری استان و نشریات محلی و نمایندگی نشریات سراسری بود به مدت سه روز برپا شد.

یکی از برجسته ترین مشخصه نمایشگاه مطبوعات و خبرگزاری های آذربایجان غربی حضور کم رنگ و جای خالی مطبوعات و نشریات مناطق کردنشین آذربایجان غربی است.

ترکیب جمعیتی آذربایجان غربی که علاوه بر آذری ها دربرگیرنده شمار کثیری از کردزبانهاست ایجاب می کرد کردهای آذربایجان غربی در نمایشگاه مطبوعات به صورت پررنگ ظاهر شده و غرفه های زیادی از این نمایشگاه را به خود اختصاص دهند. در حالی که از بین 60 غرفه مذکور تنها سه غرفه به مطبوعات و نشریات کرد زبان اختصاص داده شده است.

از 5 نشریه مجوز دار در مناطق کردنشین استان تنها دو نشریه فعال هستند

رسول گلباخی سردبیر نشریه دوزبانه (کردی و فارسی) صدای آشنا و عضو انجمن صنفی روزنامه نگاران که در این نمایشگاه حضور پیدا کرده است با انتقاد از نحوه دست چین غرفه های نمایشگاه می گوید: در حالی که مسئولین نمایشگاه اعلام کرده اند دست چین غرفه ها به صورت قرعه کشی بوده ولی غرفه نشریات صدای آشنا، جامعه کردستان و خبرگزاری کردپرس در انتهای سالن قرار داده شده است.

وی با اشاره به کمبود نشریه در مناطق کردنشین آذربایجان غربی می گوید: اصولاً در مناطق کردنشین آذربایجان غربی 5 نشریه چاپی دو زبانه وجود دارد که تنها دو نشریه آنها فعال هستند و بقیه به دلایل نامعلومی چاپ نمی شوند.

سردبیر نشریه صدای آشنا با بیان اینکه مجوز نشریات فقط به افرادخاصی تعلق می گیرد گفت: نشریات مناطق کردنشین تنها مختص به چند فرد خاص سیاسی هستند که در مواقع خاص از آنها استفاده می شود و صدور مجوز برای سایر افراد به سختی امکان پذیر است.

وی تصریح کرد: از مشکلات دیگر نشریات مناطق کردنشین مشکلات مالی و نبود حمایت از نشریات است و اغلب نشریات برای چاپ و انتشار با مشکلات فراوانی مالی دست و پنجه نرم می کنند.

آمایش سرزمینی برای صدور مجوز نشریات لحاظ نشده است

دانشجوی دکترای ارتباطات نیز دلیل کمبود نشریه در مناطق کردنشین آذربایجان غربی را سخت گیری در صدور مجوز می داند و می گوید: اصولاً روند صدور مجوز برای نشریات بسیار سخت است و مدیر مسئولان بایستی علاوه بر تحمل مدت زمان زیاد برای دریافت مجوز دارای صلاحیت باشند که در بسیاری مواقع این افراد موفق به تایید صلاحیت نمی شوند.

وی افزود: با مشاهده تعداد نشریات آذربایجان غربی مشخص می شود که در این استان آمایش سرزمینی برای صدور محوز رعایت نشده و بعضی از شهرهای دارای چندین نشریه هستند و در مقابل شهرهایی مانند اشنویه، مهاباد، پیرانشهر، سردشت و ...به لحاظ صدور مجوز برای فعالیت رسانه ای با مشکل مواجه هستند.

وی با آسیب زا خواندن این وضعیت می گوید: متاسفانه نبود نشریات داخلی در شهرهای کردنشین آذربایجان غربی باعث شده مردم برای کسب اخبار و تحالیل به دنبال منابعی خارجی باشند که عمدتاً به صورت جهت دار نشر خبر و تحلیل می کنند.

انتشار در

خبرگزاری کردپرس

پایگاه خبری تحلیلی شنو باس

ریزان/ نشریه مشترک ایران و اقلیم کردستان عراق

پایگاه خبری تحلیلی سوما نیوز

 پایگاه خبری تحلیلی بلفت سردشت


برچسب‌ها: رسانه
[ شنبه ۲ اسفند۱۳۹۳ ] [ 14:50 ] [ رسول گلباخي ]

شهدای انقلاب شهرستان بوکان

 

سهم انقلابی این سرزمین

 

تصاویر شهدای روزهای انقلاب اسلامی در بوکان. منبع تاریخ شهادت و مشخصات شهدا از پایگاه اطلاع رسانی بنیاد شهید و ایثارگران کشور گرفته شده است.

 


برچسب‌ها: شاخص
[ شنبه ۱۸ بهمن۱۳۹۳ ] [ 3:14 ] [ رسول گلباخي ]

در گفت و گو با رسول گلباخی

اغواگری انتخاباتی در مناطق کُردنشین

«ما آزادیخوهان که برای دفاع از حقوق ملت‌ صدای خودمان را بلند کرده‌ایم، نمی‌خواهیم هیچ‌گونه اطلاعی‌ از زبان دیپلماتیک داشته و برای استتار و کتمان آمال و مقاصدی که‌ می‌توانیم بدون پروا در برابر مردم اظهار نمائیم، دروغ‌های‌ معمولی سیاسیون را به کار ببریم. ما به جز حرف راست، حرفی‌ نمی‌زنیم و نخواهیم زد.».

آنچه خواندید در سال ۱۳۹۳ خورشیدی گفته نشده است. این حرف زمانی مطرح شده است که لیبرال دموکراسی در اوج ارج و منزلت خود به سر می‌برد. زمانی که بعضاً ایمان داشتند منش سیاسی که هیچ، از نوک پا تا فرق سر باید غربی شود و این تنها راه رستگاری و غایت انسانیت است. در این شرایط است که شیخ محمد خیابانی جملاتی را که در پاراگراف بالا خواندید مطرح می‌کند.

گویی شیخ محمد خیابانی از ابتدا درک کرده بود که مدل غربی دموکراسی جولانگاه اغواگران و فتانگان زمان برای مهندسی افکار عمومی و به این سو و آن سو کشاندن جوامع است. طوری که بی‌اعتنا‌ترین اشخاص نسبت به موازین اخلاقی و خودکامه ترین آن‌ها در لباس دموکراسی آراء عمومی را جلب می‌کند و سپس آنچه نباید، رخ می‌دهد. اما از چه طریق؟

نظام انتخاباتی در کشورهایی که گوناگون و به ویژه آن‌ها که رسماً یا بطور غیر رسمی رنگ و بوی لیبرال دموکراسی در بطن و اطرافشان استشمام می‌شود، محلی مناسب برای رشد و نمو انسان‌های نالایق است. زیرا در چنین کشورهایی، در اغلب موارد این انتخابات است که تکلیف قدرت را مشخص می‌کند و نه مولفه‌هایی نظیر: اخلاقمداری، دغدغه‌مندی نسبت به اعضای جامعه، توان مدیریتی و.... چه بسا یک مدیر متخلق، متدین و کارآمد به خاطر عدم برخورداری از منابع مالی برای تبلیغات انتخاباتی و خودداری از بیان وعده‌های خلاف واقع و مالایطاق از رسیدن به جایگاه که شایسته آن است و می‌تواند جامعه را از وجود خویش بهره‌مند سازد محروم بماند و بلعکس شخص دیگری که فاقد حداقل مولفه‌های لازم برای هدایت جامعه است با انواع و اقسام لابی‌گری‌ها، انگشت گذاشتن روی احساسات عمومی و به جریان انداختن هیجانات آن‌ها و به زنجیر کشیدن قوه تعقل و تحلیلشان و دادن وعده‌های فاقد ضمانت‌های اجرایی آراء عمومی را جلب و بر سریر قدرت جای گیرد.

رسول گلباخی فعال فرهنگی و رسانه‌ای غرب کشور و سردبیر هفته نامه صدای آشنا، در گفت و گویی ضمن اشاره به برخی اغواگری‌های معمول در استان های کردنشین کشور، به عنوان یک فعال رسانه‌ای به ارائه برخی شیوه‌های سالم برای تبلیغات انتخاباتی نیز اشاره می‌کند که در ادامه خواهیم خواند.

انتخاباتی که در کشور ما برگزار می‌شود، متاسفانه چیزی بیشتر از یک کپی از نظام انتخابی غرب بیشتر نیست. از این رو مشاهده تمسک بعضی کاندیدا‌ها به شیوه‌های اغواگرانه در کسب آراء مردم نباید چندان دور از ذهن باشد. اما این اغواگری چگونه انجام می‌شود؟ راه‌های متعددی را تاکنون شاهد بوده‌ایم. از بحرانی جلوه دادن اوضاع تا ترسیم آینده‌ای غیرقابل تحقق که منوط به انتخاب فلان کاندیدا است، همه و همه را تجربه کرده‌ایم.

استان های کُردنشین از جمله مناطقی هستند که چه در دوره پهلوی و چه پس از انقلاب اسلامی بنا به دلایل مختلف دچار محرومیت نسبی بوده است. در دوران پهلوی که اصولاً مانند بسیاری دیگر از مناطق کشور، به این مناطق نیز هیچ توجهی نمی‌شد. جالب است بدانید درکل استانی چون کُردستان تنها یک کارخانه وجود داشت که آن هم به تولید سیگار اختصاص داده شده بود. پس از انقلاب اسلامی نیز مناطق کُردنشین علیرغم توجه‌های جمهوری اسلامی برای آبادانی و محرومیت زدایی از آن، به علت واقع شدن در مرزهای غربی کشور، هم در دفاع مقدس متحمل خسارت‌هایی شدند و هم پس از آن، ‌گاه و بی‌گاه مورد تعرض گروه‌های معاند نظام واقع می‌گردند که این مسئله موجب کاهش رونق زندگی در این منطقه از کشورمان می‌شود. البته بنده به نحو نسبی و در مقایسه با سایر نقاط کشور مطالب اخیر را عرض کردم. به هر حال کاندیدا‌ها به عطف توجه به آنچه گفته شد و حساسیت مردم این خطه نسبت به توجه هر چه بیشتر به استان هایشان، یکی از کارهایی که در جریان انتخابات‌های مختلف در دستور کار قرار می‌دهند، دادن وعده‌های متعدد عمرانی و تاکید بر اعطای پست‌های کلیدی به اهالی این منطقه است که به برنامه معمولی و ثابت کاندیدا‌ها در انتخابات مختلف شده است.

وی در ادامه می افزاید: ممکن است کسی بپرسد مگر اشکالی دارد کاندیدایی قول آباد کردن منطقه‌ای را بدهد یا در نظر داشته باشد نخبگان محلی را در امور مشارکت دهد. در جواب می‌گوییم خیر. اما مشکل آنجاست که این وعده‌ها عملاً عملی نیست و از اول برای کسانی که نسبت به قوانین و حوزه وظایف و اختیارات مقامات کشوری اطلاع دارند محرز است که این وعده‌ها عملی نیست. اما عموم مردم که طبیعتاً اطلاع چندان نسبت به این مسایل ندارند، اغوا و متعقباً مغبون می‌شوند. برای مثال کاندیدای ریاست جمهوری وعده‌هایی می‌دهد که تحقق آن‌ها منوط به تصویب مجلس شورای اسلامی است. در حالی که در حدود  اختیارات مقامات اجرایی نیست. یا اینکه نامزد نمایندگی مجلس شورای اسلامی وعده احداث جاده، کارخانه جات دولتی و... را می‌دهد که مربوط به قوه اجرایی کشور است و نه قوه مقننه. یا کاندیدای شورای شهر وعده کاهش تورم را می‌دهد. در حالی که انتخاب شهردار، نظارت بر کار شهرداری و حوزه‌ای است که آنان باید در حدودش متعهد شوند.

این فعال سیاسی و فرهنگی کُرد با اشاره به اینکه باید در نظر گرفت که رای دادن مردم در انتخابات نوعی مهر تایید به کلیت نظام است، تاکید کرد: دادن وعده‌هایی که عملی شدنشان نا‌ممکن است، وجهه آن کاندیدا را مخدوش کند، اما اینکه روی دیدگاه اعضای جامعه نسبت به مشروعیت مجموعه نظام تاثیر می‌گذارد و میزان مقبولیت آن را کاهش می‌دهد نیز امریست انکار ناپذیر.

گلباخی نکته‌ای راجع به وعده‌های انتخاباتی مطرح می کند و می گوید: بعضا می‌بینیم، اطرافیان برخی کاندیدا‌ها وعده‌ها و بعضاً ویژگی‌هایی را درباره آن نامزد ذکر می‌کنند. تصمیم گیرندگان نیز قرابت خانوادگی یا اندیشه‌ای آن‌ها را حمل بر این می‌کنند که آنان در جریان هستند و خلاصه بر پایه آنچه از اطرافیان آن کاندیدا می‌شنوند، اقدام به تصمیم گیری و نهایتاً رای دادن به وی می‌کنند. پس از مدتی که وعده‌ها عملی نشد یا خلاف ادعاهای مطروحه راجع به آن کاندیدا ثابت شد، اقدام به موآخذه وی می‌کنند و در جواب می‌شوند: «این وعده‌ها را من ندادم و این حرف‌ها را من نزدم. اگر از دهان خود من می‌شنیدید، من امروز پاسخگو می‌بودم. شما نباید به هر کس خود را به من ملحق می‌کند اعتماد و زبان او را زبان من تلقی کنید». حال این می‌تواند واقعی باشد و یا یک ترفند انتخاباتی برای جلب آرا و سپس شانه خالی کردن از زیر بار تعهدات. مردم باید برنامه‌ها و وعده‌های کاندیدا‌ها را یا از زبان خود آنان یا از ستاد انتخاباتی آنان بشنوند تا قابلیت پی گیری داشته باشد و بر پایه شایعات و شنیده‌های غیر رسمی تصمیم گیری نکنند.

وی یکی از نمونه‌های اغواگری که طی سال‌های اخیر در این مناطق را رونمایی می کند: طرفداران یکی از کاندیدا‌ها برای جلب آراء عمومی درباره وی می‌گفتند عمده لایحه بودجه کشور، بر اساس کتب تالیفی وی تنظیم می‌شود، بنابراین چنانچه وی به نمایندگی برگزیده شود، شهر و منطقه سهم قابل توجهی از بودجه را به خود اختصاص خواهد داد. اولاً باید گفت مستند شما برای این ادعا که بودجه بر اساس کتب تالیفی وی تنظیم می‌شود چیست؟ ثانیاً اگر به فرضی این ادعا درست باشد از کجا به ایت نتیجه رسیده‌اید که «پس منطقه سهم قابل توجهی از بودجه را به خود اختصاص خواهد داد؟». آیا اینکه دولت از کتابهای او در تظیم بودجه استفاده می‌کند، دلیل قابل قبولی است؟

یک نمونه دیگر این است که بعضاً کاندیدا‌ها روی احساسات اعضای جامعه دست می‌گذارند که این در شهرهای کوچک به وفور قابل رویت است. عضویت در تشکل‌های مردم نهاد، شرکت در مراسم ترحیم یا جشن‌های بزرگان یک طایفه، دعوت از آن‌ها به بهانه مشورت و قرار گرفتن در جریان مشکلاتشان همراه با پذیرایی‌های آنچنانی که منجر به ایجاد یک احساس دِین در ایشان نسبت به شخص کاندیدا و... بخشی از مانورهای انتخاباتی است به سبک برانگیختن احساسات انتخاب کنندگان است. مدل دیگر تبلیغات بر اساس تحریک نمودن و برانگیختن هیجان در اعضای جامعه بحرانی جلوه دادن اوضاع است که متعقباً مردم مسئولان فعلی را مسبب آن دانسته و به مخالفین آن‌ها گرایش پیدا می‌کنند. چیزی که در سال‌های اخیر به خوبی نمود پیدا کرد. بعضاً نیز شنا کردن بر خلاف جریان آب را وسیله جذب مردم قرار می‌دهند. برای مثال یک نظر شاز راجع به مقوله آزادی‌های فردی مطرح می‌کنند و آن را به حوزه‌های مختلف نظیر ارتباطات اجتماعی، مقوله حجاب و... می‌کشانند و از این طریق سبد آراء خود را پر می‌کنند. در حالی که این حرف صرف برای خوشایند عده‌ای از رای دهندگان زده می‌شود و اغلب با مبانی عقیدیتی طراحان و بیان کنندگان آن نیز میانه‌ای ندارد.

وی مسئله دیگر را مصاحبه کاندیدا‌ها با رسانه‌هایی دانست که علناً عناد و ضدیت خود با کلیت نظام جمهوری اسلامی را بیان می‌کنند و تاکید می کند: تکلیف این کاندیدا‌ها به دو نحو مشخص می‌شود. یا این کاندیدا ندانسته مرتکب چنین امری می‌شود که جای تامل دارد و باید اندیشید که آیا چنین فردی شایسته سکان داری جامعه یا استیفای حقوق جامعه خویش می‌باشد یا نه. چون تعقل، عاقبت اندیشی و تجزیه و تحلیل حکیمانه اعمال لازمه اعتماد کردن است. از منظر دیگر ممکن است این کاندیدا با علم به وضعیت آن رسانه و معلوم الحال بودنش اقدام به مصاحبه کرده است که باز هم نمی‌تواند گزینه مناسبی برای تصدی مسئولیت در نظامی باشد که با معاندان و مخالفان مادرزادی‌اش تعامل دارد.

اما ایجاد حاشیه امنیت برای جلوگیری از این اغواگری‌ها به چه نحو است؟ گلباخی به این شکل به سوال پاسخ می دهد: پاسخ به این سوال یعنی ارائه راه کار. از جمله کارآمد‌ترین موراد این است که رسانه ملی و نهادهای اطلاع رسانی حاکمیتی، بی‌طرفانه اقدام به آگاه سازی مردم نسبت به وظایف و اختیارات فلان مسئولیتی که کاندیدا‌ها در صدد کسب آن هستند، کنند. این امر موجب می‌شود تا کاندیدا‌ها برای دادن وعده‌هایشان دست به عصا و با تامل بیشتری اقدام کنند.

راه کار دیگر که باز به وعده‌های انتخاباتی برمی گردد این است که تشکل‌ یا نهادهایی برای پیگیری وعده‌های انتخاباتی کاندیدا‌ها پس از رای آوردن تشکیل شود تا از کوچک‌ترین تا بزرگ‌ترین موارد مطروحه در دوران انتخابات را پیگیری کنند. اگر کاندیدایی می‌گوید «اگر بنده انتخاب شوم، ریالی از حقوق و مزایای سِمَتم استفاده نخواهم کرد»، این نهاد‌ها مسرانه این مسئله را پیگیری کنند. نه اینکه بعد از انتخابات همه چیز فراموش شود و منتخب مردم علاوه بر حقوق و مزایای قانونی، هزار یک رانت خواری و ارتشا را نیز مرتکب شود. در واقع پس انتخابات، منتخب مردم چه از جانب هوادارانش و چه از جانب هواداران کاندیداهای مغلوب، باید زیر ذره بین باشد. البته با رعایت انصاف و عدالت.

وی درباره لزوم ارتقا سطح عموم جامعه به لحاظ برخورد با مسایل سیاسی می گوید: جمهوری اسلامی نباید صرفاً سه ماه قبل از انتخابات روی این مسئله کار کند. ارتقا سطح درک اعضای جامعه از مسایل سیاسی از جمله مواردی است که هر چند غیر مستقیم، اما تاثیر فزاینده‌ای در انتخابات‌ دارد. گاهی اوقات در برخی شهر‌ها می‌بینیم که کاندیدا‌ها بجای برگزاری جلسات پرسش و پاسخ، مناظره با سایر کاندیدا‌ها و نمایندگانشان و در حقیقت روشن ساختن ذهن مردم، جلسات سرگرم کننده نظیر دعوت از هنرمندان، آوردن افراد تردست و برنامه‌های اینچنینی، حتی برگزاری کنسرت‌های موسیقی و در آخر توزیع پوسترهای انتخاباتی خود و معرفی کردن خود به عنوان میزبان آراء عمومی را جلب می‌کنند. مردم باید به این درجه برسند که نه تنها به آن‌ها رای ندهند، بلکه آن‌ها موآخذه کنند. گاهی مشاهده می‌شود فلان کاندیدا سال تا سال طرف روحانیت نمی‌رود، اما قبل از انتخابات با این قشر، از آن جهت که در افکار عمومی ذی نفوذ هستند، ملاقات‌هایی پی در پی ترتیب می‌دهند برای همسوسازی اقشار مذهبی با خویش. در چنین حالتی از جامعه روحانیت انتظار می‌رود نه تنها این افراد را تایید نکنند، بلکه حقیقت آن‌ها را برای مردم منطقه آشکار کنند و برعکس مسئولین و کاندیداهایی که به معنای واقعی کلمه، در همه حال، بدون مطرح ساختن خود و علنی کردن مواضعشان، مشورت با روحانیت را پیش مقدمه کار‌هایشان قرار می‌دهند را به مردم معرفی و هادی مردم در رای دادن باشند.

 

از آنچه تاکنون درباره اغوای انتخاباتی در استان‌های غرب کشور، از زبان سردبیر هفته نامه صدای آشنا شنیدیم و فی الواقع ماحصل کپی زدن از دموکراسی زاییده غرب در مقوله انتخابات است، لازم می‌آید که بررسی دموکراسی و مقتضیات آن نظیر برگزاری انتخابات، بدون‌ توجه به خاستگاه این اندیشه، بطور جامع و دقیق می‌سر نیست و ممکن است آدمی را به بی‌راهه ببرد.

آنچه گفته شد حاصل «قراردادگرایی» بی‌چون و چرایی بود که نمایندگان موج اول فلسفه سیاسی غرب از جمله توماس هابز، نیکولو ماکیاولی و جان لاک به آن اصرار داشتند و به موجب این دیدگاه اصولاً اینکه چه کسی به‌ حکومت رسیده باشد مهم نیست، بلکه آنچه مهم است این است که چگونه به‌ حکومت رسیده است! به عبارت موجز‌تر شخص برای دستیابی به قدرت فقط باید به دنبال همسو ساختن اعضای جامعه با خود باشد و دیگر اینکه چگونه این کار را انجام می‌دهد یا اینکه اصولاً شایستگی‌های لازم را دارد یا نه، محل بحث نیست. در حالی که در مردم سالاری دینی، لازم است مقتضیات این مردم سالاری – انتخابات – نیز رنگ و بوی دینی و اخلاقی به خود بگیرد. در این صورت اینکه فرد شایستگی‌های لازم را دارد یا نه و اینکه به چه راهکارهایی برای جلب آرا تمسک می‌جوید، به مراتب مهم‌تر از صرف همراه سازی اعضای جامعه است. این است که در فرهنگ دینی گفته می‌شود، هدف (رسیدن به قدرت) وسیله (اغواگری و حیل اخذ آراء) را توجیه نمی‌کند.

در طول تاریخ این بی‌توجهی نسبت به اینکه چه کسی به قدرت می‌رسد و از چه طریق مردم را اقناع، یا بهتر بگویم اغوا می‌کند‌گاه باعث شده است تا نامشروع‌ترین حکومت‌ها از مسیر دموکراسی برای ارز اندام نمودن فرصت پیدا کنند که نمونه بارز آن در آلمان و در جریان روی کارآمدن دیکتاتوری آدولف هیتلر قابل مشاهده است. وی درون‌ دموکراسی و کش و قوس رقابتهای حزبی روی کار آمد. عجیب‌تر اینکه بررسی خیل هواداران وی نشان می‌دهد که آنان از مسیحیان پروتستان‌ هستند. پروتستان‌هایی که از ابتدا روحیه اعتراضی در آنان وجود داشت اصولاً به خاطر وجود چنین خصلتی است که عنوان پروتستان (معترض) بر ایشان اتلاق شد.

این مصاحبه در شماره 102 هفته نامه صدای آشنا و مرکز تخصصی تولید محتوای مطبوعاتی منتشر شده است


موضوعات مرتبط: جامعه شناسی به سبک یک بوکانی، خبر
برچسب‌ها: رسانه
[ دوشنبه ۱۳ بهمن۱۳۹۳ ] [ 15:32 ] [ رسول گلباخي ]

نقش مطبوعات محلی در تعمیق وحدت بین شیعه وسنی

سردبیر هفته نامه صدای آشنا در گفت و گو با روزنامه پیک خزر

باید با اعتقاد قلبی از وحدت نوشت

سهیلا محمدی؛ تفرقه افکنی میان مسلمانان از دیر باز آرزوی دشمنان اسلام بوده است. از این رو با سرمایه گذاری روی نقاط حساس و مورد اختلاف نظر مسلمانان در پی ایجاد شکاف میان مذاهب و فرق اسلامی بوده و هستند.و در این بین از ساده لوحی برخی مسلمانان نیز بهره جستند تا اتحاد مسلمانان جهان را با طرح اختلاف شیعه و سنی هدف قرار بدهند.

اعتراف به اینکه دشمن در مقاطعی توانسته به هدف شوم خود برسد هرچند بسیار تلخ و تاسف بر انگیز است اما واقعیتی است که مسلمانان را در مقابله با دشمن هوشیار می کند.

در حالیکه کتاب و پیامبر همه مذاهب اسلامی یکی است و در اصول و مبانی اعتقادی با هم هیچ اختلاف محسوسی ندارند و هم امامان شیعه و هم خلفای راشدین اهل سنت از نزدیکان و پرچمداران رسول خدا بودند و برای اهتزاز پرچم اسلام  از جان و مال خود گذشتند و اکنون وظیفه ماست تا با رهبری داعیانه مقام معظم رهبری و با بصیرت نقاط اشتراک بین شیعه و سنی را تقویت کرده و بر نقاط اختلاف آفرین تمرکز نکنیم تا پیوند همه مسلمانان را شاهد باشیم.

در این بین رسانه های محلی در استان هایی که از وجود برادران شیعه و سنی بهره مند است، می تواند نقش بسیار شایان توجهی در مورد تعمیق هرچه بیشتر وحدت میان برادران اهل سنت و برادران شیعه  ایجاد نماید.

رسول گلباخی دانش آموخته حقوق و سردبیر هفته نامه صدای آشنا در استان آذربایجان غربی است که گستره توزیع این نشریه بیشتر بر روی مناطق کردنشین غرب کشور تمرکز دارد. وی که  از فعالین فرهنگی کشور در مناطق کردنشین غالباً سنی مذهب است در خصوص وحدت بین شیعه و سنی به خبرنگار "پیک خزر" گفت: مقوله وحدت از حساسیت ویژه ای در هر جامعه ای برخوردار بوده و این مهم صرفاً یک امر لسانی و زبانی محدود نمی شود، بلکه مستلزم اعتقاد قلبی و التزام عملی است.

وی اضافه کرد: در مناطق کردنشین دو بحث مهم مذهب و قومیت مطرح بوده و دشمنان ایران در خصوص مسایل قومی سرمایه گذاری کلانی را انجام داده اند و در واقع طراحان این برنامه، کارنامه قابل قبولی را در بحث مذهب از خود بجا نگذاشتند، لذا بر روی نقطه ای حساسی به نام قومیت برنامه ریزی کرده اند.

گلباخی با اشاره به جریانات سیاسی شکل گرفته از دوره ی پهلوی در زمینه مذهب و قومیت اظهار داشت: در آن زمان ، برخی بی دینی را مطرح کردند و بعضی دیگر نیز به بهانه وجود فقر و تبعیض به جلب نظر مردم به سوی احزاب سیاسی پرداختند و مردم نیز با توجه به تبعیضی که وجود داشت بویژه در مسایل اقتصادی در برخی موارد وارد احزاب سیاسی شدند که عملا هیچ اطلاعی از مرام و مسلک آنها نداشتند.

وی با تاکید بر این مهم که هدف دشمن از ایجاد اختلاف میان مذاهب اسلامی در اصل مخالفت با اصل اسلام است وگرنه دلسوز سنی ها و شیعیان که نیستند.

وی  به سخنان مقام معظم رهبری در خصوص محکوم کردن توهین به مقدسات اهل سنت اشاره کرد و افزود: رهبری علاوه بر محکویت لسانی با اعتقاد قلبی به مقوله وحدت در خصوص حرمت توهین به مقدسات اهل سنت فتوا صادر کردند که این ناشی از التزام عملی ایشان به اعتقاد قلبیشان که همان اعتقاد راستین به وحدت بین شیعه و سنی است، می باشد. وی افزود: شبکه های معاند بسیاری با نامها و عناوین مذهبی از سوی دشمنان روی مناطق کردنشین و سنی مذهب در حال فعالیت هستند و این در حالیست که در مناطق قومی ، جایگاه رسانه ملی بسیار کمرنگ است.

این فعال فرهنگی در ادامه صحبت های خود گفت:  رسانه ها بویژه صداوسیما با بها دادن به مناسک و مبانی اعتقادی مشترک بین اهل سنت و شیعیان و عدم تبعیض در تولید محتوا و تاکید بر اشتراکات می تواند  نقش بسیار مهمی در خصوص ایجاد وحدت میان  اقوام و مذاهب داشته باشد و وحدت و یکدلی را در میان شیعیان و سنی ها تبیین کند.

رسول گلباخی اضافه کرد: با طرح این سوال که چرا در مناطق قومی بیشترین گرایش به سمت و سوی استفاده از ماهواره وجود دارد می توان دریافت وقتی رسانه ملی و استانی نتوانسته با تولید برنامه های فاخر میان خود و مخاطبانش ارتباط مستمر ایجاد کند در می یابیم اصلی ترین عامل گرایش به ماهواره در مناطق قومی و مذهبی عملکرد ضعیف صدا و سیماست در حالیکه رسانه های خارجی روی مباحث حساس عقیدتی، ملی و اخلاقی ما در حال فعالیت گسترده هستند.

وی بر لزوم شناخت کافی و اشرافیت مدیران رسانه ها بر منطقه و فرهنگ مردمی که هدف محتوای تولیدی از سوی رسانه متبوعشان است تاکید کرد و گفت : مشکل ما در این بخش عدم شناخت کافی مدیران رسانه ای از منطقه و مردمی است که قرار است مخاطب رسانه آنها باشند.

سردبیر "هفته نامه صدای آشنا" با اشاره به اینکه متاسفانه رسانه های محلی واقعیات زندگی اجتماعی مردم را به شکل صحیح انعکاس نمی دهند، تصریح کرد: خط قرمزهای شدید و خود ساخته در حیطه کاری رسانه های محلی و بومی در مقایسه با روزنامه های سراسری بسیار زیاد بوده و این مهم خود بر ایجاد  اختلاف در بین شیعیان و سنی ها دامن می زند.

نقش نشریات استانی در ایجاد وحدت بیشتر میان شیعیان و اهل سنت

گلباخی، عدم شناخت از فلسفه وجودی شیعه و سنی را از دیگر عوامل جدی اختلاف بین آنان دانست و اظهارداشت: این وظیفه رسانه ها، به ویژه رسانه های بومی – محلی ست که به این مقوله بپردازند، چرا نباید بطور مثال در نشریات استانی شیعه از سنی ها نوشت و یا بالعکس.

وی گفت: با کسانی که وارد رسانه های محلی می شوند، مانند یک جذامی برخورد می شود. وقتی فضای کاری ما تا این حد ناامن است چگونه می توان روی  مسایل حساسی چون این بحث کار کرد و چطور می توان نیروی جوان و متخصص جذب این کار کرد.

گلباخی از عدم حمایت دولت از رسانه های محلی نیز گلایه کرد و افزود: وقتی حمایت دولت در این بخش بسیار ضعیف است، چگونه می توان به صورت عملی و علمی وارد چنین مباحث جدیی شد؛ در حالیکه فضای محتوایی یک نشریه باید به گونه ای باشد که همه مردم بتوانند  نظرات و نیازهای خود را عنوان کنند، این ضرورتی است که نشریات استانی به جای کپی مطالب تولیدی سایت های سراسری به سمت و سوی تولید محتوای بومی بروند.

این فعال فرهنگی اهل سنت گفت: تصور من این است که رسانه های محلی که در واقع به مثابه مرزداران فرهنگی کشور محسوب می شوند و دفاع از مرزهای فرهنگی کشور رامهمترین رسالت خود می دانند باید تقویت شوند تا بتوانند با آزادی بیان به ایجاد وحدت و یکدلی و برادری در بین همه مسلمانان بپردازند. اهل سنت ایران بیشتر درمناطق قومی و مرزی کشور ساکن اند که در آنسوی مرزها قرینه خود را دارند، با حمایت از نشریات محلی می توان حتی روی هم زبانان و هم مذهبان انسوی مرز هم تاثیر گذاشت و فرهنگ و معارف اسلامی و انقلابی را اشاعه داد.

این فعال رسانه ای با بیان اینکه نظام  سیاسی ایران  تفاوت قابل توجهی با سیستم های مدیریتی دنیا دارد، تصریح کرد: در ایران یک جمهوری و یک نظام مردم سالار بر پایه اعتقادات دین مبین اسلام  حاکم است. هدف اصلی این نظام از همان ابتدای کار، دفاع از مظلومان عالم بوده و هست که متاسفانه در اوایل انقلاب، دشمنان ایران آن چنان روی مباحث اختلافی علی الخصوص شیعه و سنی کار کردند که ما را تا حدودی از رسالت اصلی خود دور کردند.

وی گفت: نباید منکر برخی اختلافات میان شیعه و سنی باشیم ولی آیا این اختلاف آنقدر زیاد است که روی آن تمرکز کنیم؟

وی ادامه داد: در مورد گروه تکفیری و مزدور داعش، اولین محکومیت ها از سوی روحانیون مسلمان علی الخصوص روحانیت اهل سنت در مناطق کُردنشین کشور صورت گرفت که این ناشی از شناخت دقیق روحانیون به پدیده ای  است که ادعای برپایی سنت پیامبر(ص) را دارد. یعنی اینکه ما تا سنت را نشناسیم نمی توانیم به مخالفت به کسانی برخیزیم که به نام سنت پیغمبر جنایت می کنند. در نهایت ناباوری عدم شناخت ما از فلسفه وجودی شیعه و سنی مهمترین عامل وجود اختلاف و اقتراق در جامعه اسلامی است و باید ابتدا این شناخت حاصل شود تا وحدت بوجود بیاید، لیکن تا زمانیکه وحدت لغلغه  زبان باشد، هیچ اتفاق خاصی نخواهد افتاد.

لزوم فعالیت آزادانه تر رسانه های بومی - محلی

وی تاکید کرد: نقاط اختلافی شیعه و سنی در برابر اشتراکاتشان حقیقتاً به شمار نمی آیند ولی عدم شناخت ما از همدیگر و مگو ماندن مسایل نتیجه ای جز سوء استفاده بدخواهان را در پی ندارد. بنابراین بایستی رسانه ها، به خصوص رسانه های بومی - محلی آزادتر و با حمایت بیشترو بدون خط قرمزهای خود ساخته و دست و پا گیر و برخورد های سلیقه ای به این مقوله بپردازند.

 

این مصاحبه در شماره 101 هفته نامه صدای آشنا منتشر شد

باز نشر در

پایگاه تحلیلی و خبری حرف رک(مرجع وبلاگ نویسان آذربایجان غربی)


موضوعات مرتبط: جامعه شناسی به سبک یک بوکانی، میدانم که میدانید
برچسب‌ها: رسانه
[ یکشنبه ۹ آذر۱۳۹۳ ] [ 21:43 ] [ رسول گلباخي ]

[ جمعه ۱۶ آبان۱۳۹۳ ] [ 19:24 ] [ رسول گلباخي ]


[ جمعه ۲ آبان۱۳۹۳ ] [ 23:14 ] [ رسول گلباخي ]

متاسفانه امروز با خبر شدم که نماینده سابق بوکان در مجلس سوم وچهارم شورای اسلامی در گذشته اند.

هرچند دورادور جویای حال ایشان بودم حتی این اواخر یک مصاحبه با ایشان داشتم اما در برابر تقدیر الهی هیچ نمی توان گفت. خدایش بیامرزد.

به راستی طه مرد عمل بود. در روزگاری که شعار و سیاسی کاری و حذف مخالفان به امری عادی تبدیل شده است او آرام و متین جریانات شهر را رصد می کرد. در بوکان نبود اما گویی هر ثانیه از عمرش در این شهر می گذرد. او در  شرایط بسیار حساسی به عنوان نماینده مردمی به مجلس رفت که از درد فقر و تبعیض و بی اعتمادی می نالیدند. به جد می توان بزرگترین دستاورد طه را شهرستان شدن بوکان عنوان کرد. جالب اینکه طه استارت پروژه هایی را زد که هیچ یک از وارثان جایگاه نمایندگی بوکان نه در حد او بودند و نه درایت این مرد آبدیده روزگار داشتند. پروژه هایی چون سد سیمینه. دانشگاه پیام نور. مرکز فنی و حرفه ای. سد خراسانه. خیلی طرحا و پروزه هایی که اگر بیان شوند مردم بیشتر از پیش به وی احساس دین خواهند کرد.

 

 حسرت برند بر تو و نام بلند تو

 آنان که روز و شب پی حشمت دویده اند

 سرتا به پاست اطلس خوش نامیت به بر

 در پیشگاه خلق که کرباس دیده اند

 یک عمر می توان ز تو خواند و شنید و گفت

 در گوش مردمی که زتو کم شنیده اند

خدایش بیامرزد

رسول گلباخی/ سردبیر هفته نامه صدای آشنا

 


برچسب‌ها: رسانه
[ چهارشنبه ۹ مهر۱۳۹۳ ] [ 13:38 ] [ رسول گلباخي ]


برچسب‌ها: رسانه
[ شنبه ۲۹ شهریور۱۳۹۳ ] [ 22:18 ] [ رسول گلباخي ]

 

 سلام سیّدِ خوبم؛ خدا نگهدارت 

هزار ناز طبیبانه است بیمارت
 
تمام درد و بلاها به جان من، آقا! 
مباد لحظه‌ای اصلاً دهند آزارت
 
گره‌گشاتر از آنی که کوری گره‌ها 
به دست‌های تو افتد؛ کُند گرفتارت
 
عزیز ملّت ایران، ادامه‌ی خوبان 
بیا دوباره به میدان، ببند دستارت
 
سرت سلامت و جانت دوباره جان‌افزا 
بیا که چشم به راه توایم و دیدارت


برچسب‌ها: رسانه
[ سه شنبه ۱۸ شهریور۱۳۹۳ ] [ 15:57 ] [ رسول گلباخي ]


برچسب‌ها: رسانه
[ دوشنبه ۱۷ شهریور۱۳۹۳ ] [ 20:45 ] [ رسول گلباخي ]

به گفته معاون مطبوعاتی و اطلاع‌رسانی وزارت ارشاد

سایت‌های خبری بدون مجوز، «مسدود»می‌شوند

معاون مطبوعاتی و اطلاع‌رسانی وزارت ارشاد گفت: مطابق ماده ٧ قانون مطبوعات، سایت‌های خبری فاقد مجوز از هیأت نظارت برمطبوعات، مسدود می‌شوند و مدیران این سایت‌ها به مراجع صالحه قضایی معرفی می‌شوند.

 

حسین انتظامی با بیان این مطلب و اشاره به این نکته که تاکنون چند بار برای چنین سایت‌هایی ضرب الاجل تعیین شده توضیح داد: هیأت نظارت درخواست‌های سایت‌ها را با اولویت رسیدگی می‌کند تا فضای قانونی برای فعالیت‌های خبری ایجاد شود.

معاون مطبوعاتی وزارت ارشاد با بیان اینکه این سایت‌های بدون مجوز، به محض دریافت مجوز، رفع فیلتر می‌شوند، اضافه کرد: تاکنون بالغ بر ٢٣٠ خبرگزاری و سایت خبری موفق به دریافت مجوز از هیأت نظارت بر مطبوعات شده‌اند و فهرست تمامی رسانه‌های دارای مجوز اعم از نشریات چاپی و الکترونیک در سایت معاونت مطبوعاتی موجود است و مرتبا به روز می شود.

جلوگیری از فعالیت شبنامه‌های الکترونیکی

وی در تشریح انجام این اقدام قانونی نیز گفت: یکی از راه‌های جلوگیری از ظهور و توسعه بی اخلاقی حرفه‌ای، اجرای بدون تبعیض قانون مطبوعات و حمایت از رسانه‌های دارای مجوز در مقابل رسانه‌های فاقد مجوز و ممانعت از فعالیت رسانه‌های فاقد مجوز است. کسانی که به کار رسمی، شفاف و قانونی اعتقاد دارند و می‌خواهند نقش اطلاع رسانی و نظارتی خود را بدرستی ایفا کنند منطقا از انتشار شبنامه‌های الکترونیک فاصله می‌گیرند.

معاون وزیر ارشاد افزود: حضور و فعالیت شب‌نامه‌های الکترونیک علاوه بر تجاوز به حقوق شهروندی، فضای منفی از رسانه‌ها را تصویر می‌کند و رسانه‌هایی را که به فعالیت قانونی و سالم مشغولند نیز نزد افکار عمومی بی اعتبار می‌کند زیرا رواج این شیوه اطلاع رسانی که با استانداردهای حرفه‌ای فاصله دارد و کار رسانه‌ای را با پرده دری و اتهام و توهین و نقض حریم خصوصی شهروندان اشتباه می‌گیرد بیشترین آسیب را به روزنامه نگاران و رسانه‌هایی می‌زند که صرف نظر از مشی سیاسی خود در چارچوب قانون فعالیت می‌کنند.

برخورد با بی‌مجوزها، بدون تبعیض و به مرور

انتظامی این نکته را هم اضافه کرد: بعضی همکاران به اشتباه گمان می‌کنند ثبت مشخصات در سایت ساماندهی یا ارائه تقاضای انتشار نشریه یا سایت به منزله مجوز است. شیوه ثبت مشخصات، در واقع مربوط به قبل از تصویب ماده واحده در مجلس شورای اسلامی بوده است و پس از آن مصوبه، کلیه خبرگزاری‌ها و سایت‌های خبری هم مثل مطبوعات نیاز به اخذ پروانه از هیأت نظارت بر مطبوعات دارند.

معاون مطبوعاتی وزیر ارشاد افزود: به خبرگزاری‌ها و سایت‌های خبری دارای مجوز هم ابلاغ شده که ماده ١٨ قانون مطبوعات را رعایت کنند. بر اساس این ماده قانونی، تمامی رسانه‌ها موظفند نام صاحب امتیاز، مدیر مسئول و آدرس دفتر رسانه را در محل ثابتی درج کنند که قاعدتا این محل برای رسانه‌های فضای مجازی، بخش "در باره ما" می‌تواند باشد.

به گفته انتظامی سایت‌های خبری که هنوز موفق به اخذ مجوز نشده‌اند می‌توانند به سایت e-rasaneh مراجعه کنند و درخواست و مدارک خود را ارائه دهند.

معاون وزیر ارشاد تصریح کرد: خوشبختانه یکی از اقدامات خوبی که در دبیرخانه هیأت نظارت بر مطبوعات انجام گرفته، ثبت الکترونیک تقاضاها بدون نیاز به مراجعه حضوری است. با این شکل، و به دلیل شفافیت، نوبت‌ها هم بدرستی رعایت می شود.

معاون مطبوعاتی وزیر ارشاد با اشاره به اینکه با توجه به تعداد زیاد سایت‌های خبری فاقد مجوز، مسدود کردن آنان بدون تبعیض و به مرور انجام می گیرد، خاطرنشان کرد: بزودی سامانه‌ای را اعلام می‌کنیم که مردم بتوانند آدرس دامنه سایت‌های خبری فاقد مجوز را به وزارت ارشاد برای اقدامات بعدی اطلاع دهند.

حمایت از سایت‌های دارای مجوز

وی افزود: رسانه‌های تحت شمول قانون مطبوعات از حمایت‌های این قانون هم منتفع می‌شوند، از جمله دادگاه‌های آنان با حضور هیأت منصفه تشکیل می‌شود. بعلاوه از حمایت‌هایی نظیر یارانه، پرداخت حق بیمه خبرنگاران، امکان شرکت روزنامه‌نگاران آنان در جشنواره، غرفه در نمایشگاه مطبوعات و سایر حمایت‌ها نیز برخوردار می‌شوند.

انتظامی در همین زمینه و در خصوص پرداخت یارانه خبرگزاری‌ها و سیات‌های خبری نیز گفت: یارانه شش ماهه خبرگزاری‌ها و سایت‌های خبری تا آخر شهریورماه به حساب آنان واریز می‌شود و سپس در جهت شفافیت، اطلاع رسانی می‌شود.

وی همچنین گفت: یارانه سه ماهه روزنامه‌ها در هفته گذشته به حساب آنان واریز شد و یارانه سایر نشریات نیز در ابتدای هفته واریز می شود و سپس، جدول کامل پرداخت‌ها روی سایت معاونت مطبوعاتی قرار می‌گیرد.

 منبع: خبرگزاری فارس


برچسب‌ها: رسانه
[ شنبه ۱۵ شهریور۱۳۹۳ ] [ 23:8 ] [ رسول گلباخي ]

منطقه مرکزی، توسعه شهری و برون شهری نیاز جامعه کنونی است اما، این توسعه امروز بلای جان حیوانات شده است. توسعه‌ای که بدون توجه به حفظ قلمرو حیات‌وحش با قدرت و قوت ادامه دارد و تنها چیزی که برای حامیان حیوانات برجای می‌گذارد آه و افسوس است.

توسعه جاده‌های برون‌شهری بدون توجه به آنچه تجاوز به قلمرو حیات وحش تعبیر می‌شود، زیستگاه جانوران را تخریب کرده و در مواردی حادتر، کشیدن جاده در میان زیستگاه و ایجاد نکردن شرایط مناسب برای امنیت حیوانات، حوادث و صحنه‌های دلخراشی را از مرگ آنان بر جای می‌گذارد.

زیر گرفته شدن حیوانات توسط خودروها و مشاهده‌ی جنازه خونی، له شده و بی‌جان آنها در وسط و یا کنار جاده قطعاً دل هر انسان طبیعت‌دوستی را به درد می‌آورد اما، ظاهراً در حیطه‌ی توسعه‌ی شبکه جاده‌ای کشور آنچه همواره نادیده گرفته شده حفظ حیات‌وحش و تنوع زیستی است.

 

حیوانات نگون بخت؛ قربانی توسعه حیوانات نگون بخت؛ قربانی توسعه حیوانات نگون بخت؛ قربانی توسعه حیوانات نگون بخت؛ قربانی توسعه حیوانات نگون بخت؛ قربانی توسعه حیوانات نگون بخت؛ قربانی توسعه حیوانات نگون بخت؛ قربانی توسعه حیوانات نگون بخت؛ قربانی توسعه حیوانات نگون بخت؛ قربانی توسعه حیوانات نگون بخت؛ قربانی توسعه حیوانات نگون بخت؛ قربانی توسعه


برچسب‌ها: رسانه
[ پنجشنبه ۱۳ شهریور۱۳۹۳ ] [ 0:2 ] [ رسول گلباخي ]

تصاویری برای از بین بردن حیا و غیرت

انسان به‌واسطه اجتماعی بودن و تمایل فطری‌اش به داشتن ارتباط نمی‌تواند تنها باشد. تنها زندگی کردن برای انسان به نوعی مرگ محسوب می‌شود و داشتن تعامل با دیگران یکی از واجبات برای اوست. این ارتباط در بین افراد مختلف با توجه به روحیات و مدل‌های زندگی متفاوت و متغیر است.

 داشتن رابطه مجازی در بسترهای مختلف از جمله اینترنت یکی از این گونه بسترهای ارتباط است؛ ارتباط مجازی اینترنت در قالب چت روم‌ها شبکه‌های اجتماعی و نرم افزارهای ارتباطی متنی و تصویری در دستگاه‌های قابل حمل. در این بین ارتباط تصویری در سال‌های اخیر رویکرد ارتباطی خوب و جذابی داشته است.
 
نیاز به ارتباط داشتن و استفاده از قالب تصویر برای برقراری ارتباط ریشه‌ای عمیق در تاریخ بشریت دارد. شاید اگر بخواهیم از انسان‌های اولیه و راه‌های برقراری ارتباط و تعامل آن‌ها با یکدیگر صحبت کنیم بتوانیم از تکنولوژی‌های دود، کبوتر، تصویرگری و نقاشی و حکاکی روی سنگ یاد کنیم. این‌ها همه و همه نمادهای تصویری برای برقراری ارتباط است؛ این‌ها تا قبل از آمدن صنعت کاغذ و چاپ است و حتی کشف انرژی در الکتریسیته و آمدن رسانه‌های دیداری و شنیداری مثل تلویزیون.
 
نرم‌افزارهای موبایل یا اپلیکیشن‌ها یکی از ابزارهای جدید ارتباط مجازی و اجتماعی هستند که این روزها کمتر کسی را می‌بینیم که از این ابزارها استفاده نکند. در این بین اپلیکیشن اینستاگرام یکی از این نرم افزارها و شبکه‌های اجتماعی موبایلی (همراه) است که کاربران از طریق به اشتراک گذاشتن تصویر به انتقال محتوا و پیام خود می‌پردازند. در این یادداشت به بررسی برخی از موارد مرتبط با دنیای اینستاگرام و اینستاگرام بازها می‌پردازیم.  
 
اینستاگرام چیست؟
 
اینستاگرم در واقع شبکه اجتماعی است که بر پایه اشتراک تصویر برنامه ریزی شده است. این شبکه اجتماعی که در قالب برنامه کاربردی (اپلیکیشن) ساخته شده در اکتبر ۲۰۱۰ راه‌اندازی شد. بعد از گذشت دو سال از عمر آن فیس بوک در آوریل ۲۰۱۲، اینستاگرم را به مبلغ یک میلیارد دلار خریداری کرد.
 
در ابتدا این نرم افزار فقط بر روی سیستم‌های عامل آی اُ اس (اپل) اجرا می‌شد و بعد از مدتی گوشی‌هایی با سیستم عامل اندروید نیز از این نرم افزار پشتیبانی می‌کردند. برخی معتقدند از زمانی که دارندگان تلفن‌های آندروید هم به جمع کاربران اینستاگرم پیوسته‌اند، روزانه یک میلیون نفر به مشترکان این شبکه افزوده شده است.
 
کار اصلی اینستاگرام به اشتراک گذاشتن عکس بود و بعد از مدتی با افزایش اشتیاق کاربران برای استفاده از این سرویس‌ها انتشار فیلم به مدت کوتاه هم به قابلیت این نرم افزار افزوده شد. این نرم افزار محاسنی دارد که آن را کاربر پسند می‌کند.
 
برخی خصوصیت‌ها که باعث ایجاد علاقه در بین کاربران و نرم افزار می‌شود. کاربران اینستاگرام برای پست کردن عکس، به اشتراک‌گذاری یا حتی لایک زدن هیچ فشاری را احساس نمی‌کنند، در این نرم افزار شما می‌توانید بدون این‌که کسی متوجه شود تنها مشاهده‌گر باشید، وارد یک بحث شوید یا بحثی را ترک کنید.
 
 
از جمله دیگر نکات بسیار مهم در این نرم افزار قابلیت های ویرایشی است. این قابلیت‌ها به‌طور غیر قابل وصفی از یک عکس کم کیفیت موبایل یک اثر هنری می‌سازند. این نرم افزار به همراه چند نرم افزار مکمل مانند اینستا کالج و کالر افکت با قابلیت شخصی سازی نسبتاً اندکی که ارائه می‌دهد، عکس‌های گرفته شده توسط تلفن‌های همراه هوشمند را تبدیل به عکس‌های تهیه شده با «اینستاماتیک» شرکت کداک و «پلوراید» می‌کند و با پوشاندن عیب‌هایی مانند «خطاهای لنز» و «ثبت جزئیات» که در اغلب دوربین‌های تلفن‌های همراه قابل مشاهده است، عکسی را ارائه می‌دهد که نسبت به نمونه اولیه قابل توجه‌تر می‌باشد.
 
کاربری اینستاگرام
 
این نرم افزار یکی از خاصیت‌هایی که دارد کاربر پسند بودن است (یوزر فرندلی) برای این که دسترسی به منوهایش آسان است و کاربرد پیچیده ای ندارد. توانایی و استعداد خاصی برای استفاده از این نرم افزار نیاز نیست و ضمن این که تغییرات و اثرگذاری شگرف در منوهایی قرار دارد که همه‌شان نمایه سریع (شورت کات) هستند.
 
در این نرم افزار شما بعد از نصب می‌توانید دوستانتان را که به نحوی، اعم از دفترچه تلفن گوشی و یا شبکه‌های اجتماعی دیگر به این شبکه متصل‌اند شناسایی کرده و دنبالشان کنید. در این نرم افزار شما می‌توانید کسانی را که دنبال تان می‌کنند فیلتر کنید.
 
شما برای دنبال کردن دیگران هیچ گونه الزام و اجباری ندارید و هیچ پیشنهادی برای دنبال کردن هم دریافت نمی‌کنید. در بخش رویدادها شما می‌توانید آخرین رویدادهای مرتبط با خودتان اعم از نشان شدن (تگ شدن)، پسندیده شدند (لایک خوردن) و مورد خطاب قرار گرفتن(منشن) شدن خودتان و سایر کسانی که شما آن‌ها را دنبال می‌کنید مطلع شوید. یکی دیگر از قابلیت‌های این نرم افزار برای کاربر، محدود کردن کسانی است که می‌خواهد تصویری را با آن‌ها به اشتراک بگذارد.
 
 توهم بزرگِ منم عکاسم!
 
این نرم افزار بیشتر در موبایل‌ها قابل استفاده است و همین ویژگی به یکی از عوامل دسترسی و کاربری راحت آن منجر شده است. دستگاه‌های تلفن همراه هوشمند به واسطه کم وزن بودن و کم حجم بودن خود این امکان را به وجود می‌آورند کاربر زمان بیشتری از روز را با آن‌ها سپری کنند. به این ترتیب و با ادغام شدن با دستگاه تلفن همراه که نیاز ارتباطی هر روز و هر ساعت است، کاربر می‌تواند از زمان‌های اندک و غیر پیوسته استفاده کرده و از امکانات تلفن هوشمند خویش استفاده کند.
 
در نتیجه اینستاگرام به وسیله محدود کردن انتخاب‌های کاربر، این امکان را برای وی به وجود می‌آورد که با صرف زمان اندک، ویرایشی «جذاب» از لحاظ بصری به وجود آورد که نمونه خام آن عکس فاقد چنین جذابیت‌هایی است. مسئله اصلی به دست‌آوردن «جذاب‌ترین» نتیجه در «کمترین» زمان است و «فرآیند» طی شده تا رسیدن به عکس نهایی اهمیت بسیار اندکی دارد. ممکن است که نتیجه نهایی برای کاربران اهمیت بسیار بیشتری نسبت به فرآیند طی شده داشته باشد اما اثرات مخربی بر نگرش فرد به مقوله عکاسی و به ویژه عکس به مثابه اثر هنری دارد که با وجود آمدن امکان به اشتراک‌گذاری عکس در شبکه اجتماعی «اینستاگرام» از سال ۲۰۱۲ شدت یافته است. در این نرم افزار هر فرد آماتور و بی تخصصی می‌تواند با عکس‌هایی که با موبایل‌های کم کیفیت با شفافیت پایین گرفته شده آثار زیبایی خلق کند و توهم عکاسی را در خود تقویت کند.
 
من الان اینجام
 
بیراه نیست اگر بگوییم که این روزها هیچ چیزی از اطلاعات شخصی و حریم افراد دیگر حد و مرزی برای خودش ندارد، از خوردنی‌ها و پوشیدنی‌ها گرفته تا پدیده‌های دیگر. این که هر کسی که در شبکه‌های اجتماعی است چه می‌کند کجا می‌رود و به چه چیزی علاقه‌مند‌است فوراً ظهور و بروزش در این شبکه‌ها وجود دارد.
 
رخی معتقدند در آینده مردم نیاز بیشتری به برقراری تماس تصویری با یکدیگر احساس خواهند کرد. این که بخواهند با تصویر از حال یکدیگر مطلع شوند. بخواهند به طور فزاینده‌ای تجربیاتشان را با دیگران از طریق ارسال تصویر به اشتراک می‌گذارند. هدف نهایی این کار گزارش دادن زندگی افراد به دوستانشان است و جایگزین خاطرات مشترک خواهد بود. یکی از مواردی که بسیار زیاد در کاربران این نرم افزار مشاهده شده است برونگرایی حاد است، از خرید کردنشان گرفته تا غذایی که می‌خورند و لباس‌هایی که می‌پوشند. یعنی اگر شما به طور خاص دنبال کننده یک شخصیت باشید در حالی که در حقیقت هیچ آشنایی با او نداشته باشید، بر اساس همین تعامل تصویری یک شناخت نسبی و ضمنی درست یا غلط از او در ذهن تان شکل خواهد گرفت. این که به چه خوردنی‌هایی علاقه‌مند است، از چه مدل‌هایی برای پوشش اش استفاده می‌کند در چه برنامه‌هایی شرکت می‌کند و در برخی از موارد حتی می‌دانید سلیقه‌اش در محیط کار و منزل برای چیدمان چگونه است.
 
عده ای هم به طور خاص از کارهایی می‌گویند که انجام می‌دهند و مسافرت‌هایی که می‌روند. مثلاً به اشتراک گذاشتن تصویرهایی در لحظه از اماکن زیارتی و سیاحتی گرفته تا مراکز خرید.
 
همه چیز برای همه کس
 
شاید یکی از مواردی که به‌طور محسوس همه کاربران اینستایی از آن مطلع نباشند، اتصال مستقیم این نرم افزار به گوگل مپ یا لوکیشن است. این‌که این نرم افزار در هر حال به محض اتصال مکان حضور فرد را نشان می‌دهد و محل عکاسی در هر حال مشخص و معین است. این خاصیت را می‌توانید در کنار خرید این شبکه اجتماعی توسط فیس‌بوک است کنار هم بگذارید. این‌که اطلاعات شما در هر حال در هر حال مخابره شدن است.
 
 
این که شما تیک لوکیشن را در تنظیمات بردارید ظاهری است که شما در امنیت قرار می‌دهد ولی در واقع این‌طور نیست. نرم افزارهای مکمل اینستایی که این روزها کم هم نیستند یکی دیگر از ابزارهای بدون حریم کردن کاربران هستند که امکان دانلود تصویر اصلی و چت را هم برای کاربران فراهم می‌کنند. در خصوص داشتن حریم یکی از تمهیدات بعضاً ناشیانه ای که کاربران برای خودشان می‌اندیشند و با این تصور تصاویر شخصی خود را به اشتراک می‌گذارند پرایوت کردن است. این‌که کاربر دسترسی به خودش و تصاویرش را منوط به مجوز خود می‌دانند. اما این موضع هم نمی‌تواند حاشیه امنی برای مخاطب باشد.
 
من هم هستم / من را ببین
 
داشتن تعاملات اجتماعی به صورت مجازی آسیب‌ها و منافع مختلفی دارد اما یکی از بزرگ‌ترین آسیب‌هایی که به طور مشترک در مورد همه این شبکه‌ها وجود داشته و مورد بحث بوده است و بعضاً روانشناسان به عنوان یکی از آسیب‌های جدی از آن یاد کرده‌اند، پر کردن خلاءهای زندگی حقیقی است.
 
این که کاربر بخواهد در قالب چهره مجازی‌اش که عموم دوستان مجازی از آن بی‌اطلاع‌اند خود را در پس یک چهره مجازی پنهان کند. یکی از خاصیت‌های این شبکه‌های مجازی این است که شناخت افراد صرفاً و صرفاً از طریق داده‌هایی که خود کاربر می‌دهد اتفاق می‌افتد. در حالی که در عالم واقعیت واکنش‌های شخص در موقعیت‌های مختلف و در دیداری‌های حضوری قابل بررسی است و این امر به شناخت وی کمک می‌کند. در اینستاگرام کاربر می‌تواند علائق خود را که به صورت عقده‌های پنهان در خود وجود دارد به عنوان واقعیت نشان دهد و بخواهد که میزان محبوبیتی و مفید بودی که در واقعیت برایش مانند آرزویی دست نیافتنی یا سخت است در این دنیای مجازی و از پشت صفحه الکترونیکی (ال‌سی‌دی موبایل) نشان دهد. او از تصاویر و مکان‌هایی برای نشان دادن خودش استفاده می‌کند که دوست دارد باشد و دیده شود. بسیار مواردی بوده‌اند که بعد از آشنایی مجازی در دیدارهای حقیقی با یک شخصیت کاملاً متناقض از شخصیت مجازی مواجه شده‌اند.
 
ترویج بی دینی
 
یکی از مواردی که متاسفانه در بین شبکه اجتماعی، به خصوص شبکه‌هایی که قابلیت انتشار تصویر دارند، رواج دارد؛ انتشار تصاویر خانوادگی و بعضاً بدون حجاب است. این که خانم‌ها به بهانه‌هایی مانند تولد، عروسی و پارتی‌هایی که برگزار می‌کنند، تصاویر این مراسم‌ها را منتشر می‌کنند. ترویج این نوع از انتشارها به طوری گسترش یافته که قبح و زشتی این جریان از بین رفته است.
 
با توجه به این که در اینستاگرام از روی شماره‌های دفتر تلفن هم می‌توان دوستان را یافت، گاهی با همکاران یا آشنایانی مواجه می‌شویم که تصاویرشان را بدون هیچ گونه حجابی منتشر کرده‌اند. متاسفانه بخشی از این افراد از روی سادگی با تصور این که دسترسی‌شان را خصوصی کرده‌اند باز هم تصاویر خصوصی و خانوادگی شان را منتشر می‌کنند این در حالی است که که با یک شات ساده می‌توان تصاویرشان را باز نشر کرد و....
 
 
یکی از آفت‌های دیگر این شبکه زیاد شدن تبلیغات در آن است، به طوری که صفحاتی که تعداد دنبال کننده‌های آن زیاد می‌شود، با دریافت هزینه تبلیغ دیگر صفحات را انجام می‌دهند. در این تبلیغات بعضی از موارد نا به هنجار و مروج بی بند و باری دیده می‌شود. مثلاً صفحاتی که فروشنده لباس زیر و لباس‌های خواب برای بانوان است، در این صفحات ادمین با انتشار تصاویر عریان یا نیمه عریان زنان به تبلیغ لباس‌های مد نظرش می‌پردازد.
 
صفحه‌هایی که تبلیغات آتلیه‌های عروس است گروه دیگر از این صفحات است. در این صفحات تصاویر بسیار زیاد و بعضاً زننده ای از عروس با آرایش کامل و لباس‌های کاملاً عریان وجود دارد.در این صفحه‌ها تصاویر نمادینی از تعامل زن و مرد (عروس و داماد) در حالت‌هایی مانند معاشقه هم دیده می‌شود. تصور کنید یک مخاطب با توجه به میزان زمان گذاری‌اش در این شبکه مجازی به کرّات با این دست تصاویر مواجه می‌شود. تصاویری که در ناخودآگاه ذهن مخاطب اثرگذاری زیادی دارد، این اثرگذاری کار را به جایی می‌رساند که دیگر قبح و زشتی برایش ندارد. همین عادی شدن زمینه ارتکاب به گناهانی می‌شود که شاید تا پیش از آن مخاطب هیچ توجهی به آن نداشته است.  
 
حرف آخر
 
چند سال قبل و در هنگام ورود اینترنت به کشور عده‌ای از کارشناسان از نگرانی‌هایشان برای نداشتن حریم و محدوده برای زندگی خصوصی هشدار داده بودند. حریم و محدوده شخصی کسانی که از اینترنت استفاده می‌کنند، از اطلاعات شناسنامه‌ای و راه‌های ارتباط گرفته تا ریشه‌ها و شناسایی روابط خانوادگی.
 
بیراه نیست اگر بگوییم که شبکه‌های اجتماعی دیگر چیزی به اسم حریم خصوصی را بی‌معنی کرده‌اند. این که در برخی از موارد خود کاربر می‌خواهد اطلاعاتش را فریاد بزند یا این که بر اساس اتفاقی توسط آشنا یا دوستی اطلاعات و رویدادهای زندگی‌اش بر بستر اینترنت پهن می‌شود همه‌وهمه تنها یک نتیجه دارد و آن هم نداشتن حریم است. اینکه کاربر اینستا گرام عکس‌های تولد خودش یا دوستی را به طور کاملاً آزادانه و بدون پوشش مناسب منتشر کند و یا این که همسری به هر بهانه ای حتی علاقه زیاد تصاویر دو نفرشان را بر بستر اینترنت منتشر کند همه و همه نشانه‌های نداشتن حریم است. این که شما دوستان و آشنایان حقیقی‌تان را در دنیای مجازی به نحو دیگری می‌بینید و بعد از مدتی به این دیدن‌های متنوع عادت می‌کنید. همه این‌ها باعث می‌شود که دیگر نتوانید حریمی برای شخص مقابل قائل باشید.
 
بدیهی است با توضیحاتی که داده شد، عملاً شناخت‌هایی که به وسیله این نرم‌افزارها و در بسترهای مجازی شکل می‌گیرد شناخت صحیحی نبوده و غیرقابل اعتماد است. ضمن این‌که نمی‌توان گفت همه کسانی که از این شبکه‌ها استفاده می‌کنند و کاربر این نرم‌افزار هستند، الزاماً استفاده غیر صحیحی نمی‌کنند. عده از کاربرها نیز از این نرم افزار استفاده بهینه دارند. مثلاً برخی از شرکت‌ها و مؤسسات به تبلیغ محصولات و فعالیت‌هایشان می‌پردازند. یا این که برخی به عنوان ابزار تبلیغ برای برنامه‌ها و عقایدشان از این نرم‌افزار استفاده می‌کنند.

برچسب‌ها: رسانه
[ چهارشنبه ۱۲ شهریور۱۳۹۳ ] [ 23:56 ] [ رسول گلباخي ]

پس از شكل گيري حيات و با گذشت زمان، رابطه ي متقابل انسان ها در عرصه هاي اجتماعي، اقتصادي و سياسي پيچيده تر گرديد. تحولات اقتصادي،گسترش مراكز صنعت بازرگاني و پديده هاي ناشي از پيشرفت تكنولوژي در شهرها مسايل ومشكلات متعددي براي زندگي شهري به وجود آورد و شكل گيري سازمانهايي را براي توليد كالا و خدمات و قبول مسؤوليت اداره ي امور زندگي شهروندان ضروري ساخت. ايجاد سازماني به نام شهرداري عالي ترين تدبيري بود كه ازطرف دنياي متمدن براي پاسخگويي به نيازمند ي ها و توقعات بيشمار ساكنين شهرها به كاربرده شد. شهرداري يكي از نهادهاي جامعه ي مدني است كه در قانون اساسي در چارچوب حاكميت در عرصه هاي اجتماعي، محلي و شهري جز و ساختار توسعه اي و مشاركتي كشور محسوب مي شود. شهرداري يكي از ضرورت هاي نظام اجتماعي ا ست، كه الزاماً با ساختاري كه تنها ازطريق مداخله مردم امكان پذير است نمايان مي گردد . در واقع سازمان شهرداري به عنوان سازمان محلي و غيردولتي به منظور اداره ي امور محلي و ارايه خدمات لازم با هدف مديريت و توسعه ي كالبدي، اقتصادي، اجتماعي در محدوده ي شهر و اطر اف آن به وجود آمده است و وظيفه ي آن برآورده ساختن نيازهاي مشترك شهروندان بوده كه هر كدام از افراد به تنهايي قادر به برآورده ساختن آنها نيستند (رجب صلاحي ، 112:1381). و از آنجا که شهر در نهایت به عامه شهروندان تعلق دارد و هدف نهایی هر نوع برنامه ریزی و طراحی شهری نیز به تامین آسایش و ضایت آنها بر می گردد . بنابراین طبیعی و ضروری است که خود آنان در شکل گیری ، توسعه ، نظارت و چگونگی بهره گیری از امکانات شهر دخالت فعال و موثر داشته باشند . بنابراین مشارکت شهروندان در روند توسعه و عمران شهر، یک پدیده فرعی یا یک تدبیر سیاسی و اخلاقی نیست ، بلکه یکی از افزارهای لازم برای موفقیت در تهیه و اجرای طرح های توسعه شهری محسوب می شود . (برنامه ریزی راهبردی توسعه شهری ، وزارت مسکن و شهرسازی، 1385) با این تعریف و با همتی که امروزه شهرداری تهران در برآورده نمودن نیازهای شهروندان گمارده است ، ضروری است تا بازخورد عملکرد شهرداری از شهروندان بدست آید. هدف این نوشتار تبیین همسویی فعالیتهای عمرانی شهرداری با نیازهای واقعی شهروندان است. شهروندان بوکانی از طریق شورای شهر که منتخب آنها هستند و وظیفه تعیین سیاستهای کلی و تصویب طرح ها و ضوابط شهری را دارند در تعامل هستند. از یک سو مشارکت مردم یکی ازابزارهای اساسی رویکرد جدید مدیریت شهری جهت رسیدن به توسعه پایدار است و از سویی دیگر رضايتمندي شهروندان از عملكرد شهرداري، عامل اصلي بهبود مستمر در فرآيند كارهايي است كه در جهت افزايش كارآيي و بهبود كيفيت مديريت جامع شهري صورت مي گيرد)شيخ محمدي و توليت زواره،15:1384) بکارگیری شیوه های علمی در اداره شهر، آشنایی کافی با مشکلات مردم ، شناخت نیازها و اولویت ها و خواست های مردم و توجه به حقوق مدنی شهروندان، پایه های قابل اتکائی برای همکاری شهرداری و شهروندان است . در این مسیر ، اعتقاد و اهتمام به نقش بنیادی مردم در "توسعه پایدار شهری" و تلاش در جهت فرهنگ سازی و تکریم مردم (ارباب رجوع) در لایه های مدیریت شهری می تواند زمینه ساز ورود ایده ها ، خلاقیت ها و نوآوری های آحاد ملت به بخش های گوناگون شهرداری باشد. این حرکت در صورتی قابل تحقق است که مردم احساس نمایند شهرداری برای رفاه عمومی همشهریان، سلامت مردم و رفاه آسایش آنان اهتمام جدی دارد. روند تاریخی شکل گیری شهرها نشان می دهد که اکثر ابداعات و نوآوری ها در تمام ابعاد زندگی انسان در سایه آرامشی خلق شده که شهر و فضای شهری آن را بوجود آورده است . تلاش برای بهبود سطح زندگی ، سامان دادن امور معیشتی و اصلاح وضع رفتار و اخلاق مردم از وظایف عمده حاکمان می باشد. بی گمان پیش بینی هر پدیده ای مستلزم آگاهی از مبانی فکری و نظری دانشی است که بررسی درباره ی آن پدیده را عهده دار می باشد. امروزه شاهد تحولات عظیمی در حوزه های مختلف علوم اجتماعی، مدیریت، علوم اداری، سیاسی، اقتصادی و غیره هستیم و هیچ شاخه ای از دانش بشری از این تحولات شگرف مستثنی نبوده است و بسیاری نیز کم و بیش در ارتباط با یکدیگر حادث شده اند که از آن جمله می توان به بحث مشارکت های مردمی در مدیریت شهری اشاره کرد. ضرورت شناخت از مقوله مشارکت بدان جهت دارای اهمیت است که اولاً یکی از مبانی اساسی و اصولی دموکراسی در دنیای امروز است و ثانیاً شهرداری ها، زمینه ساز فرهنگ مشارکت برای رسیدن به آرمان های جامعه دموکراتیک بر اساس (ادبیات امروز) می باشند. بدون شک هر چقدر زیرساخت های مشارکت از ابعاد گوناگون بیشتر مورد کالبدشکافی قرار گیرد، پیش بینی شرایط، در راستای ارزش های مترتب بر مؤلفه ی مشارکت دقیق تر هویدا می شود. شهر یک مجموعه است، مجموعه ای که عناصر و عوامل متعددی را در خود جای داده است. آدم های شهری به سه شیوه در حال زندگی هستند. 1) به صورت فردی 2) به صورت خانوادگی 3) به صورت گروهی. از سویی مکان های شهری نیز به سه دسته تقسیم می شوند 1) مکان های عمومی سیاسی 2) فعالیت های فرهنگی 3) فعالیت های اقتصادی (ثابتی راد، 1385: 12). شهرستان بوکان یکی از شهرستان‌های کردنشین استان آذربایجان غربی ایران است. شهرستان بوکان در منطقه تقریباً کوهستانی و معتدل قرار گرفته که از جهت شمال به شهرستان میاندوآب و از جنوب به شهرستان سقز و از شرق به شهرستان شاهین‌دژ و از غرب با شهرستان مهاباد همسایه‌است. مرکز این شهرستان شهر بوکان است. شهر بوکان در ۳۶ درجه و ۳۱ دقیقه عرض شمالی و ۴۶ درجه و ۱۲ دقیقه طول شرقی نسبت به نصف النهار گرینویچ قرار دارد و ارتفاع آن از سطح دریای آزاد ۱۳۷۰ متر می‌باشد. بر پایه بر پایه سرشماری سال ۱۳۹۰ جمعیت شهرستان بوکان برابر با ۲۲۴،۶۲۸ نفر بوده است شهرستان بوکان (شهر بوکان و توابع آن) چهارمین شهرستان استان آذربایجان غربی بعد از شهرستان‌های ارومیه و خوی و میاندوآب و هفتاد و ششمین شهرستان پرجمعیت ایران می‌باشد. شهرداری بوکان در سال 1327 پا به عرصه وجود نهاد با گذر از پیشینه، فعالیت ها و نوع نگاه مدیریتی حاکم بر این نهاد از گذشته تا کنون در این نوشتار در صدد طرح مسایلی هستیم که شاید تا به امروز مجال طرحشان وجود نداشته است. در قانون شهرداری ها وظایفی برای این نهاد تعیین شده است که به اختصار می توان به

* ایجاد خیابان ها ، كوچه ها و میادن ، پارك ها و باغ های عمومی ، مجاری آب ، معابر و پیشنهاد اصلاح نقشه شهر و ...

* تنظیف و نگه داری و تسطیح معابر و اماكن عمومی مردم و مجاری آب های سطحی و فاضلاب های سطحی

* همكاری در امر مراقبت امور بهداشتی و كنترل بازار با ارگان های ذیربط

* جلوگیری از گدایی و وادار داشتن گدایان به كار

* حفظ اموال منقول و غیر منقول شهر

* ایجاد تاسیسات غسالخانه و كشتارگاه های بهداشتی

* تنظیم بیلان و دخل و خرج شهرداری * انجام معاملات طبق قوانین جاری شهرداری

* نظارت بر اوزان مقایسه در سطح شهر

* تهیه آمار مربوط به امور جمعیتی شهری و موالید و متوفیات جهت استفاده برنامه های شهری

* جلوگیری از بیماری های مشترك اپیدمی حیوانات و انسان با همكاری موسسات بهداشت و درمان مانند هاری در امر دفع و معالجه * مقررات صنفی صدور جواز كسب

* صدور پروانه ساختمانی و جلوگیری از تاسیسات غیر مجاز

* رفع مزاحمت های ساختمانی و جلوگیری از سد معبر

* وصول عوارض طبق مقررات مصوب

* وضع مقررات خاص برای نام گذاری های اماكن شهری * آسفالت خیابان ها و پیاده روها

* جلوگیری از وسائل آلوده كننده و دودزا به همراه دیگر ارگان ها

* سایر وظایف برای مقررات كه از مراجع ذیصلاح به تصویب می رسد .

با این حال و با توجه به توضیحاتی که پیشتر به آنها اشاره شد و پیشرفت هر روزه جوامع در سطوح مختلف گمان می رود امروزه نقش شهروندان بیشتر از هر زمان دیگری در مدیریت شهری احساس شود. متاسفانه رکود چندین ساله عمران شهری در بوکان که بارها اعتراض مسئولان شهرستانی از جمله فرماندار سابق شهرستان را در پی داشته سبب شده است که هرگونه حرکت عمرانی از سوی شهرداری بوکان حتی اقداماتی نظیر آسفالت و لکه گیری معابر سطح شهر که از امورات یومیه این نهاد به حساب می آیندبه عنوان حرکتی عظیم و درخور تقدیر بدل شود. این در حالی است که عدم توازن در خدمت رسانی به مناطق مختلف شهر علی الخصوص مناطق حاشیه ای و کم برخوردار شهر بوکان از جمله علی آباد، امیرآباد، اسلام آباد و حتی شهرک فرهنگیان و توجه بیش از حد به مرکز شهر در ده های اخیر نارضایتی های گسترده ای را در این مناطق در پی داشته باشد که می توان با نگاهی گذرا بر شعارهای انتخاباتی افرادی که از این مناطق خود را به عنوان کاندید عضویت در شورای شهر مطرح می کردند دریابیم که سطح نیاز ساکنان حاشیه شهر بوکان تا چه میزان تقلیل یافته تر نسبت به ساکنان مناطق مرکزی شهر است. به طور مثال چند سال پیش یکی از این اشخاص به ساکنان منطقه ای که رای شان را طلب می کرد به انها وعده احداث یک میدان را می داد. در همان حال ساکنان مناطقی چون شهرک فرهنگیان مطالباتی چون احداث پارک و کتابخانه را مطرح می کردند. در اینجا طرح چند سؤال ضروری است 1-آگاهی شهروندان از نیازهای عمرانی شهر به چه میزان است؟ 2- مشارکت شهروندان در تعریف نیازهای عمرانی شهر به چه میزان است ؟ 3- همسویی پروژه های عمرانی شهر با نیاز شهروندان به چه میزان است ؟ انتخاب سلیمان فیضی که از میان اعضای شورای شهر پیشقدم تصدی پست شهرداری بوکان شده بود بارقه امیدی را در دل بسیاری از ساکنان محجور از عمران شهری به وجود آورد. شهروندانی که شاید در شرایط فعلی تنها و تنها به خلاصی از گل و لای کوی و کوچه خود دل خوش کرده اند. سوال دیگری که در اینجا ذهن نگارنده را به خود در گیر می کند اینست که آیا این روزها عمران شهری فقط در آسفالت و لکه گیری خیابان ها و رنگ آمیزی معابر خلاصه شده است. پس رسیدگی به نیازهای اساسی که سبب می شود یک شهروند بوکانی بیش از پیش از زندگی در شهر خود لذت ببرد در کجا جای می گیرند. ساماندهی به مبلمان شهری، توجه به سیمای بصری شهر کی و کجا رسیدگی می شوند. در شرایطی که شهرداری شهرهای همجوار بوکان پروژه های عظیمی همچون مجتمع تجاری زیرزمینی میدان آزادی سقز، پارک و مجموعه تفریحی توریستی 14 هکتاری گولان این شهرستان و یا احداث همزمان چهار دهنه پل بر روی رودخانه شهر مهاباد را در دستور کار خود قرار داده اند. عمران شهری در این شهرها چه تفاوتی با تعریفی که امروز در بوکان شنیده و دیده می شود دارد؟ آیا بازهم باید حسرت فلان و بهمان امکاناتی را داشته باشیم که در شهرهای اطرافمان می بینیم؟ یقیناً پیشنهادات و درخواست های آینده نگرانه شورای شهر از شهردار بوکان موید این مسئله مهم است که عمران شهری در بوکان باید باز تعریف شود.

منابع نزد نگارنده محفوظ اند

بازنشر در سحر پرس

هانا پرس


برچسب‌ها: رسانه
[ یکشنبه ۲ شهریور۱۳۹۳ ] [ 0:48 ] [ رسول گلباخي ]
........ مطالب قدیمی‌تر >>

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

About

بسم الله الرحمن الرحیم

چه کسی می داند
در این سینه من که پر از درد نمی دانم هاست
چه غمی پنهان است
ر.گ

سوابق و فعالیت های رسول گلباخی

*عضو سامانه سمان وزارت ارشاد

*عضو سرای روزنامه نگاران ایران

*عضو انجمن بین المللی روزنامه نگاران مسلمان

* خبرنگار سابق روزنامه جام جم در جنوب استان آذربایجان غربی

* عضو سابق شورای سردبیری جام جم کردی اولین نشریه ی مشترک ایران و اقلیم کردستان

* همکار و خبرنگار سابق ماهنامه فرهنگی بین المللی ایران - کرد

* همکار و خبرنگار سابق تنها ماهنامه بین المللی اقتصادی کردی روئین

* دبیرسابق سرویس سیاسی و دبیر تحریریه دو هفته نامه تخت سلیمان

* مدیر اجرایی سابق ویژه نامه کوشا

* سردبیرسابق دو هفته نامه مرزداران

* سردبیر سابق دو هفته نامه جامعه کردستان

* سردبیر هفته نامه صدای آشنا با گستره توزیع شمالغرب کشور

* سردبیر و مدیر مسئول سابق اولین و تنها نشریه تخصصی دانشجویان حقوق بوکان

* خبرنگار و نماینده روزنامه های قدس، جهان اقتصاد و افکار در شهرستان بوکان

* وبلاگ نویس برتر جشنواره سراسری حماسه سایبری(1392)

* وبلاگ نویس برتر جشنواره وبلاگ نویسی مناطق کُردنشین ایران(1393)

*مولف مجموعه کتابهای پنج گفت و گو (در آستانه چاپ)
Custom

آی پی رایانه شما :

پایگاه خبری تحلیلی هاناپرس

کد متحرک سازی عنوان وبلاگ
وبسایت قلمداد